19-23 มกราคม 2548


เส้นทางยาวไกล...
ฉันไปสำรวจศูนย์ผู้อพยพเพื่อนำมาเขียนงาน
วิวหน้าหนาวสวยเหมือนอยู่เมืองนอก


หมู่บ้านจำนวนพันหลังคาเรือน
มีรั้วกั้นรอบๆ กันคนเดินออกจากศูนย์
โลกของคนอพยพ
มีแต่บ้านหลังคาคุ้มหัว
กับอาหารที่ได้รับบริจาคมา


แผนที่อาณาเขตกว้างใหญ่
ฉันจำได้ว่าที่นี่มีคนเป็นหมื่น
คนเป็นหมื่นที่มีอิสรภาพแค่รั้วกั้น


ฉันถามเด็กๆ ว่าอนาคตอยากเป็นอะไร
เขามองฉันนิ่ง
ถามด้วยสายตาว่า
"อนาคตคืออะไร?"



วันงานบุญเป็นวันได้แต่งชุดสวย
แต่งหน้าทาปาก
เป็นวันที่มีความสุข


บ้านบนเนิน
บ้านอยู่ใกล้ฟ้านิดเดียว
แต่บินไม่ได้
ไปไหนไม่ได้


น้องสาวห่วงพี่ชาย
แต่เขินอายกับเครื่องมือถ่ายภาพ


แววตาของเด็กที่นี่เหมือนกันหมด..
เต็มไปด้วยคำถาม